17 October 2017

Roddelen en vazen

Gek, als het om roddelen gaat dan is mijn Chinees ineens heel goed. Ik snap precies over wie de kokkin praat. Omdat ik het zo goed begrijp en zelf ook wat olie op het vuur gooi mag ik volgend jaar met haar mee naar haar dorp. Maar eerst ga ik voor haar een vaas beschilderen. De vazenopslag staat heel gevaarlijk op planken tegen de zoldering. Als de bamboe ladder tegen de plank gezet wordt sneuvelen er al meteen een paar. Op de aarden vloer lopen jongen gansjes, kippen en konijnen. Ik klim de ladder op, ik ben de langste persoon in de wijde omtrek, maar de vaas pakken durf ik toch niet. We schreeuwen hard tegen elkaar, de werkman, kokkin en ik, dat helpt om elkaar te begrijpen. Hij, een pezig mannetje dat zich moeiteloos een paar keer aan de rekstok optrekt, rookt flink en wast dagelijks zijn hemd. Hij hakt het hout voor de houtoven, doet het zware werk. Zij kookt drie keer per dag voor iedereen die wil eten. Ze vinden mij maar een rare Chinees met dat overdreven gedrag naar die beesten toe die straks toch de pan in gaan maar ze mogen mij wel. Uiteindelijk pakt de kokkin de vaas van de plank. (2 laten vallen) Morgen schilder ik er een Chinese dame op, dat is wat ze wil.
Op de foto: badkamer, woonvertrek en binnenplaats met planten en vaaspakken op bamboe ladder






14 October 2017

Eten in Guangzhou.

's Avonds laat is de knoop doorgehakt: de expositie duurt 1 maand ipv. 1 dag. Tijdens het bezoek aan het atelier van een beeldhouwer met bronzen beelden, een rond bed en een gitaar zie ik hoe een échte kunstenaar leeft. Hij heeft een Ferrari in zijn showroom staan. Voor we naar SanBao terugvliegen nemen we een copieus ontbijt: gebakken kippenpoten, lauwe soep, vleesjes in gelei, zoete krullen met honing, plakkerig amandelspul, deegballen met niks, gestoomde groente, alles geserveerd op Chinees boerenbont. Het restaurant is een voormalige hoerentent met rood-zwart gelakt houtsnijwerk met plastic bootjes als aparte eetplekjes. De gordijntjes kan je sluiten. Aan het plafond hangt plastic gebladerte. Hoewel ochtend is het binnen pikdonker. Naast me zit het meisje dat gisteren leuk op dat ronde bed van die beeldhouwer zat. Nu duikt ze achter haar mobiel. Per luxetaxi gaan we naar het vliegveld. Wat een leven.
Ps. Gisteren liepen er, bij de zweet-ervaring waar de herten waren, ook wolven los. Plotseling moesten de herten achter een hek. Het is vast eerder erg fout gegaan.

Ferrari in zijn atelier.

Artikel in de krant en ja, je leest het goed! Mijn naam is ergens erin te vinden.

Ontbijtgelegenheid in Guangzhou.

Ook nog een modeshow gelopen.

13 October 2017

Steeds verandert het plan.

Alles loopt anders dan gepland. De expo duurt een maand of nemen we alles na 1 dag mee terug? Ik zing op het podium met microfoon bij 33 graden tussen de wolkenkrabbers, daarna is er roze champagne. Ik knip linten door en ben op de nationale TV. Mijn beschilderde jurk hangt tussen de peperdure gewaden te pronk. Iedereen draagt mijn kartonnen hoofdtooien en wil met mij op de foto. De volgende dag is er een bijzondere zweet-ervaring in een grot met een houtvuur met onderaardse geluiden van kristallen vazen. Herten, pauwen en een zwangere witte vos lopen vrij rond. We drinken koude thee met zachtweke opgeblazen rijstkorrels. Ik zie een metershoge marmeren wand met beeldhouwwerk waar niemand naar kijkt want het is té gewoon. Ik loop in een ongewassen jurk, nergens is er een gewone winkel om iets schoons te kopen. Alles is één groot business centre.






9 October 2017

Guangzhou, bloemenstad in ZuidChina.

Een prachtig hotel na 3 uur bus en 6 uur snelheidstrein. Na een westers ontbijt bekijken we de plek van de expositie. Buiten is het 33 graden. De levensgrote poster belooft wat! Eenmaal binnen blijkt het gebouw niet af. In de prachtige kledingwinkel, waar overal nog geboord en geverfd wordt, is morgen om 10 uur de opening van onze expo die 1 dag duurt. Mijn performance (zang, karton en jurk) gaat door maar waar moeten alle tekeningen en werkstukken heen? Misschien zijn we hier alleen vanwege onze westerse neuzen. Westerlingen zijn in te huren om te verschijnen op openingen. Uiteindelijk hangt en staat alles. Gewoon zelf ophangen en niemand wat vragen is het beste.







7 October 2017

Klachten en Feesten

Er zijn klachten. Of ik eindelijk eens wil laten zien hoe ik woon. Dit is mijn appartement waar ik slaap en teken en daar droog ik de was.
Gisteren vierden we het maanfeest: koekjes, meloen, en een glaasje met gootsteen ontstopper, zo scherp. Wild dansen, iedereen is bezweet en om 10 uur is de avond klaar. Vanavond zing ik operazang op een opening van een bedrijf van een vriend. Als ik uit de taxi stap zie ik op de grote muur mijnAmsterdamse video. Ik word aangekondigd alsof ik het bedrijf heb helpen opzetten. Op tafel staan 20 flessen cola en 40 blikjes Budweiser bier. Het huis heeft een ronde trap met een krul naar boven. Ik daal zingend de trap af, beetje als onze koningin zelf. Ik heb nog een toegift maar na twee liederen is iedereen té ontroerd en aangedaan.
Het is een vrolijk feest geworden.







2 October 2017

Het museum

Deze oktoberweek heeft China vrij. Natuurlijk blijven de winkels tot na tien uur open. Het museum is open met allerlei feestelijke activiteiten. Coffee/tea party, er hangen 'fashion' pyjama's en en zijn paspoppen met mooie jurken aan. Mijn kartonproject gaat ineens tóch door dus als de bliksem maak ik kartonnen bomen en hoofdtooien. De kleibeelden komen, hoewel gekrompen, goed uit de oven en staan te pronk op een tafel bij de entree. De tekeningen zijn op dik papier geplakt en opgehangen. Ik maak een kartonnen doos met hoofdtooien waar het publiek geld in kan doen. Je weet maar nooit, toch?
Mijn voorstel voor de opening volgende week in Guangzo (ik word beschilderd in mijn witte jurk met kartonnen hoofdtooi op terwijl ik een droevig lied zing over mode) is juichend aangenomen.
Elke dag heb ik met iemand een klein Chinees gesprekje. Gisteren was de kokkin ziek. Met haar kan ik goed opschieten. Het is een klein vrouwtje dat denkt dat ik doof ben. Ik gaf haar een kruik en ondertussen kletste ik chinees en de volgende dag was ze beter. Door mijn chinees natuurlijk.



29 September 2017

Keukenprinses

Ik help mee in de open keuken met het uitrollen van de deegballen voor de mie. Ook met groenten snijden, eend kop afhakken, knoflook pellen. Iemand houdt het vuurtje aan onder de grote ijzeren pan, waarin de mie kookt. In de keuken is het een drukte van belang, iedereen doet wat. Wel eerst handen wassen want aan een zieke westerling heb je niks. Het eten is onvoorstelbaar lekker met een grote variatie. Gewelde bonen, in deeg verpakte vleeshapjes, eendenkoppen, bamboescheuten, eierkluts, tahoe, kippenpoten, alles is lekker. Je schuift je het eten naar binnen met je kommetje aan je kin, terwijl je ondertussen je buurman iets laat zien op je mobieltje.
Thuis kook ik elke dag; zodra de R in de maand is is er stamp, daarna sla.
In de tuin zijn 12 jonge eendjes, die groeien al snel. Goed voor de volgende maaltijd.






24 September 2017

Déja vu


Een paar jaar geleden gaf ik hier les op de academie en zorgde ik voor mijn eigen eten en drank voor tijdens de slapeloze nacht. Ik kocht vette koeken en sliep op een plank. En nu fiets ik in dezelfde stad door compleet nieuwe wijken. Twee jaar terug was deze asfaltweg er nog niet. En dat grote gebouw daar? Toch niet wéér een porseleincentrum? Waar moeten de mensen nu hun rijst op de grond leggen om te drogen? Waar zijn de moestuintjes? Aan de rivieroever zie ik geen vrouw meer kleding wassen waar even verderop een dode hond ligt te rotten. Wel zie ik mensen in hun pyama op straat sloffen. Gelukkig maar. In het postkantoor staat er een pot lijm met een tandenborstel om je brief dicht te plakken. Gelukkig maar. En nu? Nu maak ik zoveel mogelijk beelden van klei en elke ochtend een tekening van de omgeving. Mijn lezing in het museum over het kartonproject was een succes: iedereen vocht met om een kartonnen hoofdtooi op de foto te gaan.



21 September 2017

Ovenfeestje

Je kan veel zeggen maar één ding is zeker: ik heb nog geen verzuurde Chinees ontmoet. Ze zijn vrolijk, open en in voor gezelligheid. De nieuw gebouwde oven wordt ingezegend en gedurende 24 uur brandhout in de oven doen is er feest, slapen, eten en weer feest. Elke seconde wordt op foto en film vastgelegd. De dames dansen in de modder en de mannen kijken toe en filmen alles. Buiten regent het dat het een aard heeft. De Griekse voorspelt de toekomst die in de drab van je zojuist leeg gedronken koffiekopje ligt. Iedereen wil weten over relaties, trouwen en kinderen. Dit is het moment om bedekt te vragen of je bijvoorbeeld met een man of een vrouw gaat? Allemaal krijgen ze het advies om zich niet te veel van de familie aan te trekken. Dát lukt nooit in China






19 September 2017

Make a crowd

Vergeten is het grote plan waarin ik het hele museum ombouw tot een oerwoud van karton en zingend via een touw aan het plafond omhoogklim. Het publiek een kartonnen hoofdtooi opzetten? Wèg, dat idee! "You make a crowd" zegt de grote baas tegen me. Dát hoef je maar één keer tegen me te zeggen: ik heb er nu zes en ze zijn steeds anders. Als ze gebakken zijn en heel uit de oven komen zijn ze nóg weer anders want het oranje wordt zwart.
Ps. Dit werk blijft in China.







16 September 2017

Dance Party

Stel je hebt gasten. Eerst cola drinken, dan lekker eten met een cognacglas zoete wijn, dan koud bier en een sigaret. Daarna, jawel, moet iedereen een pruik op (keuze te over: lang grijs haar, kroes, rood/gele krullen). Muziek aan, Justin Bieber! Je ziet aan de snotterige poppetjes rechtsonder op de TV welke beweging je moet maken. Ondertussen kijk je wel steeds op je phone. Daarna bekijken we met z'n allen de video van de dans en dan zijn er winnaars:  degene die het best de beweging van de poppetjes heeft nagedaan. Het is geweldig leuk. Lachen voor tien, helemaal bezweet en al dat eten weg geswingd.
Wat werk betreft: Het plan met karton is van de baan, ik moet zoveel mogelijk grote beelden maken ( thema "fashion" is misschien ook al van de kaart geveegd?) en tien grote tekeningen. 1 oktober is de opening dus alle tijd van de wereld.



14 September 2017

Aangekomen

We zijn met Simone van galerie Terra, twee Griekse dames en een Amerikaanse bulldozer uit Berlijn. We gaan een tentoonstelling maken over samenwerken. Inmiddels is mijn oorspronkelijke plan om het museum in een kartonnen oerwoud te veranderen teruggebracht tot een bloempotje van karton. Ik ben erg onzeker geworden. Vanwege de koffers met keramische spullen moeten we het overgewicht bijbetalen, ondanks mijn lichte koffer met karton.
Verrast door de openheid lees ik het volgende in de krant: onder Shanghai rotten 470000 dode varkens sinds 2013 weg en vervuilen daar de lucht en het water. 14 miljoen chinezen hebben zich in 2017 cosmetisch laten verfraaien. Oei.


10 September 2017

Als een vlo

Als een vlo.

Als een vlo op een hete bakplaat, zo vlieg ik van de ene plek naar de andere.
Met mijn hart op St Maarten dat verwoest is door het natuurgeweld van orkaan Irma, staat mijn koffer nog in Amsterdam en zit mijn hoofd al in Jingdezhen, dè porseleinstad in China. Daar ga ik een wonderlijk plan presenteren om het museum in San Bao, Jingdezhen een verrassende invulling te geven. 
Het plan heet "Wild Nature". 

Die titel hangt gewoon in de lucht, lijkt het wel.

8 September 2017

Chinese “Fashion” met chinees karton? 
Deze september/oktober ben ik weer uitgenodigd in Jingdezhen. 

Jingdezhen ligt in het noorden van de zuidelijke provincie Jiangxi, China. De keizers van de Ming-dynastie (1368-1619) hadden hun vermaarde porseleinovens in deze stad. Dit porselein was echter alleen bestemd voor het keizerlijke hof. Jingdezhen is de nog steeds wereldhoofdstad van het porselein. 


Dit jaar wil ik het heel anders aanpakken. Mijn nieuwste liefde is karton. Met dit materiaal versierde ik onlangs drie opera’s en de Hugo de Groot kade bij mij om de hoek.  (zie foto) 
Ik wil in het Museum San Bao, Jingdezhen een jungle van karton maken. Hoofdtooien maak ik en kleding van karton, alles met porselein klei beschilderd. 
Het thema voor de expositie is “Fashion” dus dat past precies. 

31 August 2017

China, over een week ben ik er weer!

Dit keer ben ik gevraagd om het Museum in SanBao, Jingdezhen, China mee op te fleuren. Samen met twee Grieken en een Duitser zal ik in zes weken het publiek verbazen. En ik hoop dat te gaan doen met mijn kartonnen voorstellingen. Een maand geleden maakte ik voor het Hugo de Grootkade project zijn tijdgenoten uit de Gouden Eeuw uit karton en eerder maakte ik de kartonnen aankleding voor de opera "Metamorfose I,II en III. Ervaring genoeg zou ik zeggen, en ideeen ook!



26 August 2017

Hugo de Groot kade project

Het Hugo de Groot kade project.
Bij mij om de hoek ligt de Hugo de Groot kade.  In de tijd dat ik in China zit houden ze er een feestmaand. En als voorbereiding voor mijn reis naar China schilder ik een handvol tijdgenoten van Hugo de Groot, hier verzameld in mij achtertuintje. Op gelakt karton (tegen de regen) hangen ze straks buiten, in de portieken van de kade. De wedstrijd " Raad de namen" waarmee je het boek  'Spinoza's achtbaan" kan winnen is klaar.